1. Ana Sayfa
  2. Köşe Yazıları
  3. O Büyüdükçe

O Büyüdükçe

images-11
1

Ülfet örtülerinden soyunup, kâh kuyudaki Yusuf’a koşuyorum yalınayak, kıskanç nazarlardan saklanıp.
Kâh balığın karnındaki Yunus’u soruyorum derin denizlere, söz dinlemez kalabalıklardan kaçıp.
Geriye bir tek dili yarasız kalmış Eyyub’u arıyor gözlerim, yarasız dertsiz şimarıklıklar arasında.
Kâbe’nin yıkıntıları arkasından seyrediyorum kucağında İsmail’le Hacer’i ve onları kimseciklerin olmadığı dağın taşın arasına bırakan İbrahim’i.
İmanımı yokluyorum onlardan payıma düşen her cümleyle.
Her kelime bir sancı bana, bir doğum.
Düşmemek için tutunduğum, düşmüşsem destek aldığım her bir harf, kırk kilit vurup kırk muhafızla koruduğum bir hazine bana.
Sonra, gafletimin dehlizlerinden kurtarıp dakikalarımı, Âmine’nin kucağında büyüyen masumiyete kaçıyorum hesapsız.
O büyüdükçe içimde, yıkılıyor putlar bâtıl tapınaklarımda.
O büyüdükçe içimde, sönüyor bir türlü sönmek bilmeyen azgın nefis ateşlerim.
O büyüdükçe içimde, ömrüme kök salmış ve söz dinlemez nice günah köklerinden sökülüp O’na koşuyor, arınıp yunmak için.
Taşlaşmış duygularım avuçlarında dile geliyor O büyüdükçe…
O büyüdükçe içimde, gayra mekan tutmak kor.
O’nsuzluğa boyanan her ömür, yitik ve silik, biliyorum.
O’na varmıyosa mevzu bahis, O’ndan bir şûle yoksa bakışlarımda, O’ndan bir mahcubiyet yoksa tercihlerimde, hep ziyan.

O ki; Abdullah oğlu Muhammed aleyhisselâtü vesselâm.

Halil İbrahim

Yorum Yap

Yorum Yap