1. Ana Sayfa
  2. Edebiyat Kültür
  3. Pablo Neruda’nın, Nazım Hikmet’i Kaybettiğimizde Yazdıkları
k_zg_n_m_

Pablo Neruda’nın, Nazım Hikmet’i Kaybettiğimizde Yazdıkları

nz

Nâzım Hikmet Ran, Türk şair ve yazar. “Romantik komünist” ve “romantik devrimci” olarak tanımlanır. Siyasi düşünceleri yüzünden defalarca tutuklanmış ve yetişkin yaşamının büyük bölümünü hapiste ya da sürgünde geçirmiştir. Şiirleri elliden fazla dile çevrilmiş ve eserleri birçok ödül almıştır.

Gidiyorum içim rahat!
Hem de daha bir hayli zaman
Halkımda ölümsüz devam edecek
Bende tükenen hayat…/Nazım Hikmet Ran

Ölümünün 57. Yılında, bu büyük insanı saygıyla anıyorum, kelimelerim kifayetsiz, onun hakkında bir şeyler yazabilmek için!

NAZIM HİKMET 118...
Okyanus ötesinden bir dostu, Pablo Neruda’nın, Nazım Hikmet’i kaybettiğimizde yazdıkları:

Neden öldün Nâzım? Senin türkülerinden yoksun ne yapacağız şimdi?
Senin bizi karşılarkenki gülümseyişin gibi bir pınar bulabilecek miyiz bir daha?
Senin gururundan, sert sevecenliğinden yoksun ne yapacağız?
Bakışın gibi bir bakışı nereden bulmalı,
ateşle suyun birleştiği, gerçeğe çağıran, acıyla ve gözüpek bir sevinçle dolu?
Kardeşim benim, nice yeni duygular, düşünceler kazandırdın bana.
Denizden esen acı rüzgâr katsaydı önüne onları,
bulutlar gibi, yaprak gibi uçarlar
Düşerlerdi orada, uzakta.
Yaşarken kendine seçtiğin
Ve ölüm sonrasında seni kucaklayan toprağa.
Sana Şili’nin kış krizantemlerinden bir demet
sunuyorum
Ve soğuk ay ışığını güney denizleri üzerinde parıldayan
Halkların kavgasını ve kavgamı benim
Ve boğuk uğultusunu acılı davulların, kendi yurdundan…
Kardeşim benim, adanmış asker, dünyada nasıl da
yalnızım sensiz.
Senin çiçek açmış bir kiraz ağacına benzeyen
yüzünden yoksun dostluğumuzdan, bana ekmek olan,
rahmet gibi susuzluğumu gideren ve kanıma güç katan
zindanlardan kopup geldiğinde karşılaşmıştık seninle
Kuyu gibi kapkara zindanlardan.
Canavarlıkların, zorbalıkların, acıların kuyuları
Ellerinde izi vardı eziyetlerin
Hınç oklarını aradım gözlerinde
Oysa sen parıldayan bir yürekle geldin
Yaralar ve ışıklar içinde.

Şimdi ben ne yapayım?
Nasıl tanımlanır, senin her yerden derlediğin çiçekler olmaksızın bu dünya.

Nasıl dövüşülür senden örnek almaksızın, senin halksal bilgeliğinden ve yüce şair onurundan yoksun?
Teşekkürler, böyle olduğun için!
Teşekkürler o ateş için!
Türkülerinle tutuşturduğun, sonsuzca…/Pablo Neruda

Yorum Yap

Yorum Yap